ماه شب 14

هیچ می دانید آخرین زنگ دنیا کی می خورد؟!

نویسنده: مهسا - دوشنبه چهارم اردیبهشت 1391

خدا می داند، ولی ...

آن روز که آخرین زنگ دنیا می خورد دیگر نه می شود تقلب کرد
و نه می شود سر شخصی را کلاه گذاشت

آن روز تازه می فهمیم دنیا با همه بزرگی اش از یک جلسه امتحان مدرسه هم کوچکتر بود!

... و آن روز تازه می فهمیم که زندگی عجب سوال سختی بود

سوالی که بیش از یکبار نمی توان به آن پاسخ داد

خدا کند آن روز که آخرین زنگ دنیا میخورد، روی تخته سیاه قیامت
اسم ما را در لیست خوب ها بنویسند

خدا کند حواسمان بوده باشد و زنگهای تفریح
آنقدر در حیاط نمانده باشیم که حیات را از یاد برده باشیم

خدا کند که دفتر زندگیمان را زیبا جلد کرده باشیم

و سعی ما بر این بوده باشد که نیکی ها و خوبی ها را در آن نقاشی کنیم

و بدانیم که دفتر دنیا چرک نویسی بیش نیست

چرا که ترسیم عشق حقیقی در دفتری دیگر است

منبع: پرشین استار

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

نویسنده: مهسا - پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد

نقش هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالم از ناله ی عشاق مبادا خالی

که خوش آهنگ و فرح بخش هوایی دارد

دوباره سلام من اومدم

نویسنده: مهسا - چهارشنبه بیست و چهارم اسفند 1390

سلام

یه مدت نبودم چقدر دلم تنگ شده بووووووووووووووووووووووود

از همتون خیلییییییییییییییییییییییییییییییییی ممنونم که این مدت که من نبودم اومدین و بهم سر زدین و در قسمت نظرات برام نظر گذاشتین

عید همگی پیشاپیش مبارک

انشاالله همگی سال خوبی داشته باشید و هر سالتون بهتر از پارسال باشه

به کلینیک خدا رفتم

نویسنده: مهسا - دوشنبه بیست و چهارم مرداد 1390

به کلینیک خدا رفتم تا چکاپ همیشگی ام را انجام دهم، فهمیدم که بیمارم ...

خدا فشار خونم را گرفت، معلوم شد که لطافتم پایین آمده.

زمانی که دمای بدنم را سنجید، دماسنج 40 درجه اضطراب نشان داد.

آزمایش ضربان قلب نشان داد که به چندین گذرگاه عشق نیاز دارم، تنهایی سرخرگهایم را مسدود کرده بود ...

و آنها دیگر نمی توانستند به قلب خالی ام خون برسانند.

به بخش ارتوپدی رفتم چون دیگر نمی توانستم با دوستانم باشم و آنها را در آغوش بگیرم.

بر اثر حسادت زمین خورده بودم و چندین شکستگی پیدا کرده بودم ...

فهمیدم که مشکل نزدیک بینی هم دارم، چون نمی توانستم دیدم را از اشتباهات اطرافیانم فراتر ببرم.

زمانی که از مشکل شنوایی ام شکایت کردم معلوم شد که مدتی است که صدای خدا را آنگاه که در طول روز با من سخن می گوید نمی شنوم ...!

خدای مهربان برای همه این مشکلات به من مشاوره رایگان داد و من به شکرانه اش تصمیم گرفتم از این پس تنها از داروهایی که در کلمات راستینش برایم تجویز کرده است استفاده کنم:

هر روز صبح یک لیوان قدردانی بنوشم

قبل از رفتن به محل کار یک قاشق آرامش بخورم.

هر ساعت یک کپسول صبر، یک فنجان برادری و یک لیوان فروتنی بنوشم.

زمانی که به خانه برمیگردم به مقدار کافی عشق بنوشم.

و زمانی که به بستر می روم دو عدد قرص وجدان آسوده مصرف کنم.

امیدوارم خدا نعمتهایش را بر شما سرازیر کند:

رنگین کمانی به ازای هر طوفان،

لبخندی به ازای هر اشک،

دوستی فداکار به ازای هر مشکل،

نغمه ای شیرین به ازای هر آه،

و اجابتی نزدیک برای هر دعا.

جمله نهایی: عيب کار اينجاست که من ''آنچه هستم'' را با ''آنچه بايد باشم'' اشتباه مي کنم ، خيال ميکنم آنچه بايد باشم هستم، در حاليکه آنچه هستم نبايد باشم .

یک جمله زیبا و پر مفهوم

نویسنده: مهسا - چهارشنبه هشتم تیر 1390

ارزش تو به اندازه آن چيزي است که به آن دل مي بندي

پس مواظب باش که به کمتر از بي نهايت ، دلبند نشوی

شب آرزوها

نویسنده: مهسا - پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390

شب آرزوهاست بیا دعا کنیم برای آن کودکی که در آن سوی پهناور زمین امشب را گرسنه خواهد خوابید. و برای آن بیماری که فردایش را کسی امیدوار نیست. بیا از خدا بخواهیم رنج های آدمی را بکاهد و آرامش او را بیافزایدl

عجایب هفتگانه

نویسنده: مهسا - دوشنبه نهم اسفند 1389

يكي بود يكي نبود مردي بود كه زندگي اش را با عشق و محبت پشت سر گذاشته بود .وقتي مرد همه مي گفتند به بهشت رفته است .آدم مهرباني مثل او حتما به بهشت مي رفت.
در آن زمان بهشت هنوز به مرحله ي كيفيت فرا گير نرسيده بود.استقبال از او با تشريفات مناسب انجام نشد.دختري كه بايد او را راه مي داد نگاه سريعي به ليست انداخت و وقتي نام او را نيافت او را به دوزخ فرستاد.
در دوزخ هيچ كس از آدم دعوت نامه يا كارت شناسايي نمي خواهد هر كس به آنجا برسد مي تواند وارد شود .مرد وارد شد و آنجا ماند.
چند روز بعد ابليس با خشم به دروازه بهشت رفت و يقه ي پطرس قديس را گرفت:
اين كار شما تروريسم خالص است!
پطرس كه نمي دانست ماجرا از چه قرار است پرسيد چه شده؟ابليس كه از خشم قرمز شده بود گفت:آن مرد را به دوزخ فرستاده ايد و آمده و كار و زندگي ما را به هم زده.
از وقتي كه رسيده نشسته و به حرفهاي ديگران گوش مي دهد...در چشم هايشان نگاه مي كند...به درد و دلشان مي رسد.حالا همه دارند در دوزخ با هم گفت و گو مي كنند...هم را در آغوش مي كشند و مي بوسند.دوزخ جاي اين كارها نيست!! لطفا اين مرد را پس بگيريد!!
وقتي رامش قصه اش را تمام كرد با مهرباني به من نگريست و گفت:
((با چنان عشقي زندگي كن كه حتي اگر بنا به تصادف به دوزخ افتادي... خود شيطان تو را به بهشت باز گرداند))

انتظار

نویسنده: مهسا - جمعه دهم دی 1389

ما همه منتظریم

تا که این ظلمت بخوابد!

ما همه منتظریم

تا که خورشید بتابد!

و صدای انا مهدی به گوش ها برسد

همه جمع شویم

دور آن خانه ی مهر

و همه راه تو را برداریم

و به دنبال تو تک منجی عالم برویم

همه حلقه زنیم

دور آن کعبه ی عشق

که همان قلب تو است

و سراییم همه شعر تو را

تا بگویی از عشق

(مهسا موسوی)

قرآن من شرمنده تو ام.....

نویسنده: مهسا - پنجشنبه چهارم آذر 1389

وَإِذَا مَسَّ الإِنسَانَ الضُّرُّ دَعَانَا لِجَنبِهِ أَوْ قَاعِدًا أَوْ قَآئِمًا فَلَمَّا كَشَفْنَا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَن لَّمْ يَدْعُنَا إِلَى ضُرٍّ مَّسَّهُ كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ .

هرگاه آدمی به رنج و نیازی افتد همان لحظه به هر حالت که باشد به پهلو یا نشسته یا ایستاده ما را به دعا بخواند، آنگاه که رنج و زیانش برطرف شود باز به حال غفلت و غرور چنان باز می گردد که گوئی هیچ ما را برای دفع ضرر و رنج خود نخوانده، همین غفلت است که اعمال زشت را در نظرشان زیبا نموده است.

﴿سوره یونس ۱۲- منبع- پارس قرآن دات کام﴾

قرآن ! من شرمنده توام اگر از تو آواز مرگی ساخته ام كه هر وقت در كوچه مان آوازت بلند میشود همه از هم میپرسند " چه كسی مرده است؟ " چه غفلت بزرگی كه می پنداریم خدا ترا برای مردگان ما نازل كرده است .

قرآن ! من شرمنده توام اگر ترا از یك نسخه عملی به یك افسانه موزه نشین مبدل كرده ام . یكی ذوق میكند كه ترا بر روی برنج نوشته،‌ یكی ذوق میكند كه ترا فرش كرده، ‌یكی ذوق میكند كه ترابا طلا نوشته، ‌یكی به خود میبالد كه ترا در كوچك ترین قطع ممكن منتشر كرده و ... ! آیا واقعا خدا ترا فرستاده تا موزه سازی كنیم ؟

قرآن ! من شرمنده توام اگر حتی آنان كه ترا می خوانند و ترا می شنوند ،‌آنچنان به پایت می نشینند كه خلایق به پای موسیقی های روزمره می نشینند . اگر چند آیه از ترا به یك نفس بخوانند مستمعین فریاد میزنند" احسنت ...! " گویی مسابقه نفس است ...

قرآن !‌ من شرمنده توام اگر به یك فستیوال مبدل شده ای حفظ كردن تو با شماره صفحه ،‌خواندن تو آز آخر به اول، ‌یك معرفت است یا یك ركورد گیری؟ ای كاش آنان كه ترا حفظ كرده اند، ‌حفظ كنی، تا این چنین ترا اسباب مسابقات هوش نكنند .

خوشا به حال هر كسی كه دلش رحلی است برای تو . آنانكه وقتی ترا می خوانند چنان حظ می كنند ،‌گویی كه قرآن همین الان به ایشان نازل شده است.

آنچه ما با قرآن كرده ایم تنها بخشی از اسلام است كه به صلیب جهالت كشیدیم.

(زنده یاد دکتر علی شریعتی)

پرنده ای به رسالت مبعوث شد.

نویسنده: مهسا - سه شنبه بیستم مهر 1389

خداوند گفت : دیگر پیامبری مبعوث نخواهم فرستاد ، ان گونه که شما انتظار دارید اما جهان هرگز بی پیامبر نخواهد ماند.
وآنگاه پرنده ای را به رسالت مبعوث کرد.

پرنده آوازی خواند که در هر نغمه اش خدا بود عده ای به او گرویدند و ایمان آوردند.
وخدا گفت اگر بدانید حتی با آواز پرنده ای می توان رستگار شد.
خدا رسولی از آسمان فرستاد . باران نام او بود همین که باران ، باریدن گرفت آنان که اشک را می شناختند رسالت او را دریافتند پس بی درنگ توبه کردند و روح شان را زیر بارش بی دریغ خدا شستند .
خدا گفت : اگر بدانید با رسول باران هم می توان به پاکی رسید.
خداوند پیغامبر باد را فرستاد تا روزی بیم دهد و روزی بشارت . پس باد روزی توفان شد و روزی نسیم و آنان که پیام او را فهمیدند روزی در خوف و روزی در رجا زیستند .
خداوند گفت : آن که خبر باد را می فهمد قلبش در بیم و امید می لرزد . قلب مومن این چنین است .
خدا گلی را از خاک برانگیخت تا معاد را معنا کند .
و گل چنان از رستخیز گفت که هر از آن پس هر مومنی گلی که دید رستاخیز را به یاد آورد .
خدا گفت : اگر بفهمید تنها با گلی قیامت خواهد شد .
خداوند یکی از هزاران نامش را به دریا گفت . دریا بی درنگ قیام کرد و چنان به سجده افتاد که هیچ از هزارموج او باقی نماند . مردم تماشا می کردند عده ای پیام را دانستند پس قیام کردند و چنان به سجده افتادند که هیچ از آنها باقی نماند .
خدا گفت : ان که به پیغمبر آبها اقتدا کند به بهشت خواهد رفت .
و یاد دارم که فرشته ای به من گفت : جهان آکنده از فرستاده و پیغمبر مرسل است ، اما همیشه کافری هست تا بارش باران را انکار کند و با گل بجنگد ، تا پرنده را دروغگو بخواند و باد را مجنون و دریا را ساحر . اما هم امروز ایمان بیاور که پیغمبر آب و رسول باران و فرستاده باد برای ایمان آوردن تو کافی است .

عرفان نظرآهاری

www.nooronar.com

گفتگو با حضرت آدم...

نویسنده: مهسا - چهارشنبه هفتم مهر 1389

نامت چه بود؟
آدم

فرزند؟
من را نه مادری نه پدری، بنویس اولین یتیم خلقت

محل تولد؟
بهشت پاك

اینك محل سكونت؟
زمین خاك

آن چیست بر گرده نهادی؟
امانت است

قدت؟
روزی چنان بلند كه همسایه خدا،اینك به قدر سایه بختم به روی خاك

اعضاء خانواده؟
حوای خوب و پاك ، قابیل خشمناك ، هابیل زیر خاك

روز تولدت؟
روز جمعه، به گمانم روز عشق

رنگت؟
اینك فقط سیاه ، ز شرم چنان گناه

چشمت؟
رنگی به رنگ بارش باران ، كه ببارد ز آسمان

وزنت ؟
نه آنچنان سبك كه پرم به هوای دوست ... نه آ نچنان وزین كه نشینم بر این خاك

جنست ؟
نیمی مرا ز خاك ، نیمی دگر خدا

شغلت ؟
در كار كشت امیدم

شاكی تو ؟
خدا

نام وكیل ؟
آن هم خدا

جرمت؟
یك سیب از درخت وسوسه

تنها همین ؟
همین
!!!!

حكمت؟
تبعید در زمین

همدست در گناه؟
حوای آشنا

ترسیده ای؟
كمی

ز چه؟
كه شوم اسیر خاك

آیا كسی به ملاقاتت آمده؟
بلی

كه؟
گاهی فقط خدا

داری گلایه ای؟
دیگر گلایه نه؟، ولی...

ولی چه ؟
حكمی چنین آن هم یك گناه!!؟

دلتنگ گشته ای ؟
زیاد

برای كه؟
تنها خدا

آورده ای سند؟
بلی

چه ؟
دو قطره اشك

داری تو ضامنی؟
بلی

چه كسی ؟
تنها كسم خدا

در آ خرین دفاع؟

می خوانمش كه چنان اجابت كند دعا

بال هایت را کجا جا گذاشتی؟

نویسنده: مهسا - یکشنبه بیست و یکم شهریور 1389

پرنده بر شانه های انسان نشست.

انسان با تعجب رو به پرنده گفت: اما من درخت نیستم. تو نمیتوانی روی شانه من آشیانه بسازی

پرنده گفت: من فرق آدم ها و درخت را خوب میدانم اما گاهی پرنده ها و آدم ها را اشتباه میگیرم.

انسان خندید به نظرش این خنده دارترین اشتباه ممکن بود.

پرنده گفت: راستی چرا پر زدن را کنار گذاشتی؟

انسان منظور پرنده رو نفهمید اما باز هم خندید.

پرند گفت: نمیدانی توی آسمان چقدر جای تو خالیست.

انسان دیگر نخندید. انگار ته ته خاطراتش چیزی را به یاد آورد. چیزی ک نمیدانست چیست. شاید یه آبیه دور. یک اوج دوست داشتنی.

پرنده گفت: غیر از تو پرنده های دیگری را هم میشناسم که پر زدن را از یاد برده اند.درست است که پرواز برای یک پرنده ضرورت است،اما اگر تمرین نکند فراموش می شود.

پرنده این را گفت و پر زد.

انسان ردّ پرنده را دنبال کرد تا این که چشمش به یک آبی بزرگ افتاد و به یاد آورد روزی نام این آبی بزرگ بالای سرش،آسمان بود و چیزی شبیه دلتنگی توی دلش موج زد.

آن وقت خدا بر شانه های کوچک انسان دست گذاشت و گفت:یادت می آید ، تو را با دو بال و دو پا آفریده بودم؟ زمین و آسمان هر دو برای تو بود ، اما تو آسمان را ندیدی.راستی عزیزم، بال هایت را کجا جا گذاشتی؟

انسان دست بر شانه هایش گذاشت و جای خالی چیزی را احساس کرد.

آن وقت رو به خدا کرد و گریست.

(عرفان نظر آهاری)

دست های خدا

نویسنده: مهسا - چهارشنبه دهم شهریور 1389

دست هايت را پيش من بگذار

دست هايت را که هنگام غروب بر آنها بوسه دادم

سر سجاده!

و بگذار همين يک شب با نوازش دست هايت به خواب روم

دستهاي نوراني و سبزت را همين يک شب

پيش من بگذار

و نگذار فرشته هايت آن را از پيش من به عرش ببرند

دستهايي که فرشته ها هنگام اذان هديه مي آورند

پيش من بگذار تا درآنها گريه کنم

شايد دست هايت چشم هايم را شفا دهند

و همين يک شب دست هاي تو تاريکي اتاق را روشن کند

از دوست گلم (زهره بیات)

یادت نره در مورد شعر نظر بدی!

گمراه عاشق

نویسنده: مهسا - یکشنبه بیست و چهارم مرداد 1389

شاید آبی نیست!

دل به خشکی زده ام!

شاید سبز نشد!

هیچ گلی در قلبم!

روی دریایی از بغض و جنون ابرها میگریند

تا دلم پاک شود

در دلم آتشی ست

از درون می سوزم

من به دنبال خدا می گردم

تا که دریا یابم

آن خدایی که همین نزدیکیست

دل به دریا بزنم

شاید

او مرا دریابد

(مهسا موسوی)

خواستم.....

نویسنده: مهسا - چهارشنبه سیزدهم مرداد 1389

صدای خدا را می خواستم بشنوم

ندا آمد: به ناله و توبه گنهکار گوش کن

***********************

می خواستم خدا را نوازش کنم...

ندا رسید: کودک یتیم را نوازش کن

***********************

می خواستم دستان خدا را بگیرم...

گفتند: دستان افتاده ای را بگیر

***********************

خواستم چهره خداوند را ببینم...

ندا آمد: بصورت مادرت بنگر...

***********************

خواستم رنگ خدا را ببینم...

گفتند: بی رنگی عارفان را بنگر...

***********************

می خواستم دست خدارا ببوسم

ندا رسید: دست کارگری را که درست کار می کند ببوس...

***********************

خواستم به خانه خدا بروم

صدا آمد: قلب انسان مومن را زیارت کن

***********************
خواستم صدای نفس خدا رااحساس کنم...

ندا آمد: صدای نفس عاشق صادق را بشنو

***********************

خواستم خدا را در عرش ببینم

ندا رسید: به انسانی که به دستور خدا حرکت میکند بنگر...

***********************

خواستم نور الهی را مشاهده کنم

گفتند: از پرخوری و شکم سیر فاصله بگیر...

***********************

می خواستم به خدا به پیوندم...

ندا آمد: از بقیه ببر...حتی از خودت...

***********************

خواستم صبر خدای را ببینم...

صدا آمد: بر زخم زبان بندگان تحمل کن

***********************

خواستم سیاست الهی را مشاهده کنم...

ندا آمد: عاقبت گردنکشان را ببین...

***********************

خواستم خدای را یاد کنم...

ندا آمد: ارحام و خویشانت را یاد کن.

***********************

خواستم که دیگر نخواهم...

ندا آمد: امورت را به او واگذار کن و برو...

یکی از شعرای خودم

نویسنده: مهسا - پنجشنبه بیست و هفتم خرداد 1389

تو ز آواز دلت سیر رهایی داری

در فراسوی زمان غم به لبان می آری

من همانم که از آن بدو تولد تا حال

نه ز درویش

نه از واعظ و نه درس و کتاب

نه ز ایام

نجستم اسرار

کی به کام است احوال؟

من و تو هردو چه دوریم از او

تویی آن رهروی شب

منم آن سایه ی تاک

گر دعا میکردیم

باگناهی دیگر

که ببخشاید حق

و خداوند غفور

و نسیم بوی خدا می آرد در هر خانه ی دوست...

ما همسایه خدا بودیم

نویسنده: مهسا - دوشنبه نهم فروردین 1389

شاید دیگر مرا نشناسی

شاید مرا به یاد نیاوری اما من تو را خوب میشناسم

ما همسایه ی شما بودیم و شما همسایه ی ما و همه ی ما همسایه ی خدا
یادم میاد گاهی وقت ها میرفتی و زیر بال فرشته ها قایم می شدی و من همه ی آسمان را دنبالت می گشتم
تو میخندیدی و من پشت خنده ها پیدایت می کردم
خوب یادم هست که آن روزها عاشق آفتاب بودی.توی دستت همیشه قاچی از خورشید بود
نور از لای انگشت های نازکت می چکید
راه که میرفتی ردی از روشنی روی کهکشان می ماند
یادت میاد؟
گاهی شیطنت می کردیم و می رفتیم سراغ شیطان.
تو گلی بهشتی به سمتش پرت می کردی و او کفرش در می آمد اما زورش به ما نمیرسید فقط میگفت:همین که پایتان به زمین برسد میدانم چه طور از راه به درتان کنم
تو شلو بودی آرام و قرار نداشتی
آسمان را روی سرت می گذاشتی و شب تا صبح از این ستاره به آن ستاره می پریدی و صبح که می شد در آغوش نور به خواب می رفتی
اما همیشه خواب زمین را میدیدی آرزویی رویاهای تو را قلقلک می داد
دلت میخواست به دنیا بیایی و همیشه این را به خدا میگفتی و آنقدر گفتی و گفتی تا خدا تو را به دنیا آورد
من هم همین کار را کردم.بقیه بچه ها هم.
ما به دنیا آمدیم و همه چیز تمام شد
تو اسم مرا از یاد بردی و من اسم تو را
مادیگر نه همسایه هم بودیم و نه همسایه خدا
ما گم شدیم و خدا را گم کردیم
دوست من همبازی بهشتی ام نمیدانی چقدر دلم برات تنگ شده
هنوز آخرین جمله خدا توی گوشم زنگ میزند:ازقلب کوچک تو تا من یک راه مستقیم است
اگر گم شدی از این راه بیا
بلند شو از دلت شروع کن
شاید دوباره همدیگر را پیدا کنیم

(بخشی از کتاب در سینه ات نهنگی میتپد از عرفان نظر آهاری)

چند تا جمله ی خوب

نویسنده: مهسا - چهارشنبه بیست و ششم اسفند 1388

خودشناسی بالاترین دانش هاست

تمام افکار خود را روی کاری که دارید انجام میدهید متمرکز کنید

پرتوهای خورشید تا متمرکز نشوند نمیسوز (الکساندر گراهامبل)

حرکت کردن بهتر از ایستادن است (گوته)

ما همیشه وقت کافی داریم به شرط اینکه هم بخواهیم هم درست از آن استفاده کنیم (گوته)

یا حق

نویسنده: مهسا - دوشنبه هفدهم اسفند 1388

زندگی زیباست

زشتی های آن تقصیر ماست

درمسیرش هرچه نازیباست آن تدبیر ماست

زندگی آب روان است

روان میگذرد

هرچه تقدیر من وتوست همان میگذرد